Instadamned

Instagram en video. Het zat er natuurlijk al aan te komen nadat Twitter hun videoplatform Vine opgezet heeft.

Ik heb afgelopen jaar al geblogd over Vine (hier en hier) en Instagram. Over Vine kan ik eigenlijk wel positief zijn, maar over Instagram met video toch minder.

Het heeft te maken met verschillende zaken.

Ten eerste Instagram heeft video toegevoegd aan hun bestaande platform. Foto's en video's staan nu door elkaar.

Je weet nu als gebruiker van Instagram niet meer of de volgende post een video of een foto is. Dit wekt verwarring en irritatie op. Irritatie omdat de video's onbedoeld afgespeeld kunnen worden, terwijl je er niet om gevraagd hebt of het niet verwacht. Verwarring omdat een foto toch een video kan zijn.

Ten tweede duren de video's te lang. Bij Vine heb je (slechts) zes seconden, waarmee je toch snel een verhaal kwijt kunt. Bij Instagram kun je zelfs 15 seconden kwijt en de aandachtsspanne verslapt al snel. Dus snel naar de volgende post, volgende (hopelijk) foto.

De vijftien seconden zijn natuurlijk wel erg interessant voor adverteerders. Die gebruiken op Youtube al vaak commercials van 15 seconden en via Instagram kan het direct één op één overgeplaatst worden.

Daarnaast worden op Twitter de Instagram video's als een link gedeeld. Niet als een embedded post, zoals een Vine video. Op Facebook is juist het tegenovergestelde aan de hand. De Instagram video's zijn daar embedded te zien en de Vine video's zijn juist een link.

Echter door het open karakter van Twitter en het gesloten karakter van Facebook zie ik weinig heil in het delen van de Instagram video's.

Ik voorspel hierbij de teruggang van Instagram als sociaal medium.

De video's zijn nu nog leuk en iedereen probeert het uit. Maar de meerwaarde van een video is te verwaarlozen. Een foto zegt veel meer. Voor mobiel verkeer is eveneens een video van zes seconden sneller te downloaden dan een video van vijftien seconden. Ook dat heeft te maken met de aandacht van een kijker.

Het was beter geweest als Instagram een totaal nieuw platform had opgebouwd, waarmee bestaande Instagrammers hun video's konden delen.

Facebook begint meer en meer een bedrijf te worden, dat telkens iets nieuws moet verzinnen om de aandeelhouders tevreden te stellen.

Voor hoe lang men de gebruikers nog tevreden kan stellen is de vraag.

P.S. Zouden we als bibliotheek Instagram moeten gebruiken voor video's? Denk het niet.

De dood van de desktop

In juni 2011 blogde ik al over de dood van Facebook. Zelfs in maart 2011 blogde ik over het feit dat iemand op Tumblr zit en niet meer op Facebook.

Dat waren de eerste tekenen dat het slecht gaat met Facebook. Inmiddels zijn we bijna twee jaar verder en de 'decline' is echt gaande. Mensen stappen over op mobile-only communicatie. De cijfers van het bezit van smartphones en het gebruik ervan zijn ongekend.

Het feit dat je tegenwoordig op 'normale' snelheid kunt internetten met je telefoon, helpt ook mee dat er zoveel gebruik van gemaakt wordt. Thuis en bijna overal is er tegenwoordig wifi, waardoor je de telefoonmaatschappijen niet meer nodig hebt om te internetten op je telefoon.

Het is eigenlijk niet verwonderlijk dat Facebook nu heel veel gebruikers verliest. Facebook was gemaakt voor desktops en probeert nu de omslag te maken naar mobiel. Iets wat de mobiele apps niet meer hoeven te doen.

Je kunt het toch wel vergelijken met MySpace en de transitie die het had toen het overgenomen werd door News Corp. Destijds vond er ook een transitie plaats van gebruik, maar vooral maakte MySpace er een bende van.

Maar NewMySpace maakt er ook een bende van om niet direct mobiel te gaan. Hun nieuwe website is op dit moment ook alleen geschikt voor desktops. En of hun mobiele app het beter laat doen, is nog af te wachten.

Hoe dan ook, het blijkt wel dat de volgende MySpace/Facebook/Hyves een mobile-only app is. Ik werd in het artikel van The Guardian gewezen op Path.com. Ik denk niet dat dat het nieuwe je-van-het is, maar het laat wel blijken dat dergelijke apps populair zijn.

De populariteit van Instagram is ook nog steeds stijgende. Waar ik in 2011 nog dacht aan Mobypicture en Lockerz, zijn nu de apps van Instagram, Pheed en EyeEm ongelooflijk populair.

Een andere speler op de markt is nog altijd Tumblr. Wat Tumblr gedaan heeft is een goede mobiele site en mobiele app te ontwikkelen.

Om daar nog van te leren, is voor Facebook te laat.

En om het even door te trekken naar bibliotheken. Maak goede mobiele apps, waarmee bibliotheekleden alle content gemakkelijk en snel kunnen opvragen. eMuziek is dan nu nog even een misser qua mobiel gebruik, maar de WaaS-websites zijn op de goede weg.

Copyright or copywrong

Vanaf vandaag gaan de nieuwe voorwaarden van Instagram in werking. Wat de oorspronkelijke wijzigingen in zouden houden is inmiddels wel bekend.

Je geplaatste foto's zouden zomaar gebruikt kunnen worden als reclame, zonder dat je er geld voor zou krijgen. Door alle ophef zijn die voorwaarden weer aangepast. Desalniettemin is de (fysieke) koppeling tussen Facebook en Instagram gemaakt.

Natuurlijk is het belangrijk voor Facebook dat beide media bij elkaar komen. Facebook is heel goed om muren te bouwen, met af en toe een tunnel tussen websites.

Afgelopen week werd ook bekend dat een aantal nieuwsmedia in de Verenigde Staten een fotograaf veel geld moeten betalen door het gebruik van foto's vanaf Twitter. De foto's moesten geëmbed worden, waardoor er niets aan de hand zou zijn. Maar dan nog krijgt de gebruiker van Twitter geen geld voor de foto's. Wel de belangrijke credits.

Copyright is een hot topic tegenwoordig.

Ook in de muziekwereld is het copyright-leger aan de gang. Buma Stemra stuurt promotende websites gepeperde rekeningen, terwijl de artiesten hiervan de dupe zijn. Volgens mij worden de rechten van muziekvideo's al geregeld door Youtube en Google, maar Buma Stemra ziet dat anders.

In de ogen van Buma Stemra wordt er geld verdiend met het plaatsen van muziek op een website. Maar deze websites willen toch juist dat er (door!) geklikt wordt naar de website van de muzikanten? De muzikanten verdienen immers tegenwoordig meer geld met het verkopen van concertkaartjes, merchandise en cd's dan met Youtube-video's, Spotify-streams en Deezer-streams.

Ik vraag me dan ook af hoe het gaat met andere promotende websites. En hoe het in mijn eigen geval zal gaan als beginnende promotor.

En dan komt er ook nog het verhaal van State Magazine (@StateNL). Zij zetten op Soundcloud mixtapes (met toestemming!), maar worden teruggefloten, omdat er materiaal op staat met auteursrechten. Dit terwijl er toestemming voor is. Inmiddels zijn de conclusies getrokken en vertrekt State Magazine naar een andere website.

Al met al is het een vreemde wereld qua auteursrechten, maar blijft het opletten met wat je doet.

face BOOK

De Britse fotograaf Keith Pattison bezocht een week een bibliotheek, waar hij de bezoekers fotografeerde. Van deze foto's maakte hij een selectie voor een fotoboek: face BOOK.

Bezoekers laten zien welke boeken ze meenemen of op een vel papier staat waarvoor ze de bibliotheek bezoeken. Uiteenlopende redenen geven ze aan. Van breiclub, MySpace, internet, tot socialisen.

Een willekeurige selectie staat hieronder. Het gehele fotoboek is te zien via www.keithpattison.com/facebook

MySpace it is

MySpace is terug? Wie zal het zeggen. In ieder geval ziet het er veelbelovend uit.

Weten ze toch de bands weer terug te halen, die Facebook eigenlijk een onding vinden? Komen de mensen die nog nooit op de oude MySpace hebben gezeten, nu ook eindelijk naar MySpace?

Ik heb me al aangemeld voor de nieuwe versie. Jij ook?

Herfst in aantocht

Volgens mij had ik een zomerdip qua bloggen. Kan gebeuren, ik had het ook druk met van alles en nog wat. Inmiddels is er al weer veel gebeurd in de wereld met de sociale media. Google+ wordt steeds groter en is geen hype meer. Hyves gaat nog steeds naar beneden. Facebook stagneert en haalt in Nederland het aloude Hyves in.

De muziekwereld gaat ook gewoon door met Facebook Music binnenkort, met Spotify die eigenlijk de artiesten belazert en ze te weinig uitkeert. Daarnaast worden de klanten van Spotify beperkt en komen er Spotify klonen naar boven om een graantje mee te pikken.

In de bibliotheken is er ook nog genoeg aan de hand. 300 van de 1000 bibliotheken gaat sluiten als alle bezuinigingen door gaan. Maar in de berichtgeving wordt niet gerept over de alternatieven die er ook komen. Vooral voor de schooljeugd die op school over meer boeken kan beschikken.

Daarnaast gaat de oorlog om de tablets ook nog gewoon door. Samsung die beschuldigd wordt van namaak, iets wat hun alleen te goede komt, omdat mensen dan juist een Galaxy Tab gaan kopen. Apple denkt slim te zijn, maar helaas. Ze verliezen hiermee veel goodwill bij de klanten.

Ondertussen is de zomer alweer geweest en kunnen we ons opmaken op de Kerst en al haar gebruiken qua cadeaus etc.

Tot die tijd wordt het nog een interessante herfst.

Realtime is nu Sociaal

Ik ben gisteren ook achter de reden gekomen waarom Google is gestopt met de optie Realtime. Inmiddels heeft Google een nieuwe optie toegevoegd bij de zoekresultaten: Sociaal.

In eerste instantie denk je dan aan Twitter, Facebook of Hyves. Maar nee, dit gaat over Google Profiles. Oftewel: Google Plus.

Vul een algemene term in, bijvoorbeeld Nederland en je krijgt onder Meer opties de volgende opties: Sites met afbeeldingen, Woordenboek en Sociaal. Als je ingelogd bent op Google Plus krijg je zoekresultaten vanuit je Kringen te zien.

Ben je uitgelogd op Google Plus, dan is de optie Sociaal niet mogelijk. Heel slim.

Om Google Plus nog meer onder de aandacht te brengen zijn uiteraard de grote concurrenten Twitter en Facebook uitgeschakeld. Via een work-around kun je altijd nog zoeken op Twitter.com (zoekwoord site:twitter.com), maar daar zit een vertraging in van enkele uren.

Of dit nu zo slim is van Google is nog de vraag. Tot die tijd kunnen we altijd nog terecht op Topsy.com voor zoekopdrachten op Twitter.

Facebook is dood

Is Facebook over zijn hoogtepunt heen?

Ik denk het wel. Er is niet veel nieuws meer te beleven op dit medium. Communiceren doe je inmiddels via Twitter, foto's versturen doe je in de wolken/cloud (of nog beter via Lockerz, Mobypicture etc.), muziek luister je inmiddels overal (Spotify, Youtube (nog steeds), Amazon, iTunes etc.), bellen doe je op Skype (gratis!), Whatsappen doe je ook nog....

Wat blijft er dan nog over van Facebook?

Eigenlijk niets meer. Je doet alles online via je mobiele telefoon. De pc, waarop Facebook nog steeds draait, raakt ook uit de mode. De website van Facebook is overigens helemaal zo goed niet eens. Vaak mis je notificaties, of krijg je ze dubbel. Mensen verdwijnen van de chat en komen later weer terug.

Facebook bestaat nog over 12 maanden?

Ik denk het wel, maar de gebruikers hebben gemakkelijkere manieren gevonden om te communiceren met elkaar, zie eerste alinea.

Facebook is (bijna) dood.

Tuimelaar

Voordat mijn MySpace pagina in gebruik was voor mijn activiteiten als muziekboeker (@TotekiLive), plaatste ik al gedichten op het bijbehorende blog.

Omdat ik dat blog toch minder geschikt begon te vinden had ik een nieuw blog aangemaakt: Unequal Synchronicity. Een onuitspreekbare naam.

Ik zie inmiddels her en der mensen Tumblr gebruiken. Ik kwam zelfs iemand tegen die eigenlijk niet meer op Facebook komt, maar wel op Tumblr. Hoe snel kan het gaan!

Ik heb voor mijn (nieuwe) gedichten en spreuken nu ook een Tumblr blog aangemaakt: Unfolding Beauty

Een makkelijkere naam en toch hetzelfde.

Whoopaa (2)

Het is inmiddels een dag later en Whoopaa neemt weer mijn aandacht. Op Twitter kwam ik een tweet tegen met een link naar een artikel die zwakheden van dit nieuwe medium aan de kaak stelde.

Whoopaa stelt dat mensen op Twitter en Facebook een persoonlijk en een zakelijk account hebben en dat dit in elkaar vervlecht.

Facebook verwijdert binnenkort zakelijke accounts, waardoor er alleen persoonlijke accounts overblijven. Alleen fanpagina's blijven dan over organisaties. Facebook maakt dit onderscheid op deze manier al.

In mijn geval gebruik ik mijn Twitter account (@patrick23dingen) zakelijk en persoonlijk. Voor mij hoeft er geen onderscheid gemaakt worden.

Ik kom net tot de ontdekking dat Whoopaa direct messages (DM's) uit naam van mij verstuurt via Twitter. De ontvanger van je bericht hoeft je niet eens te volgen, wat normaal wel moet.

Deze actie is op zich niet zo zichtbaar, maar kan wel ongewenst zijn. Ik heb me al verontschuldigd bij de betreffende personen.

We zullen kijken wat er verder gebeurt met dit nieuwe sociale medium.

Whoopaa (1)

Gisteren las ik ergens dat er nog een nieuw social medium gelanceerd werd: Whoopaa. Ik kwam het tegen op Twitter met een linkje naar een artikel van Hella Hueck.

Ik wilde me in de ochtend direct aanmelden, maar dat kon nog niet. Ik moest nog 4 uur wachten voor de lancering. Helaas was ik dan aan het werk.

Dan maar in de avond aanmelden. Na een snelle aanmelding was het tijd om in te loggen en Twitter en Facebook te importeren. Een frisse website kwam tevoorschijn, zonder poespas.

Het was eerst nog wel zoeken, maar uiteindelijk is alles netjes gegroepeerd om je profiel aan te passen. Zaken die je bij Facebook in kunt vullen, kan hier ook.

Ook kun je nog kiezen uit thema's om de witte omgeving toch op te fleuren. Hopelijk kunnen er geen Hyves- en MySpace-toestanden gebeuren, zodat er uiteindelijk niets te zien is.

Als er tijd is, dan vandaag maar verder kijken.

Blackberryland

Vorig jaar was ik op vakantie in Blackberryland. Ver weg van Nederland, toen Nederlanders nog nooit van Blackberry gehoord hadden.

Het was juni/juli dat ik op Curaçao verbleef. Bijna iedereen had daar een BB. Zelfs kinderen van 10 hadden een smartphone. De meeste vrouwen hadden een roze, paarse of rode hoes erom heen. Een Blackberry hoort nu eenmaal hip te zijn.

Bellen zag ik ze weinig doen. Alleen maar typen met hun duimen, autorijden en typen, heel soms toch even bellen. Oh en ook nog pingen. Het hoofdzakelijke gebruik was toch Facebook en ja dan is een Zwarte Bes handig.

In die maanden was het gebruik van Blackberry's in Nederland nog erg laag. Inmiddels zijn we acht maanden verder en blijkt dat Blackberry de meeste smartphones heeft verkocht in Nederland.

Sociaal succes van #bzv

Mensen vragen zich af waarom Boer Zoekt Vrouw (#bzv) zo populair is dit jaar. Elk nieuwe kijkcijferrecord wordt een week later weer verbroken.

Er wordt vaak (op televisie) gezocht naar de oorzaak in de uitzendingen zelf, maar mijn mening is anders.

De boeren schijnen braver te zijn, ze hebben geen uitspattingen. Er is geen goede verhaallijn, waardoor het spannend is wat de volgende stap, actie of keuze is.

Ik denk dat het komt doordat er dit jaar veel meer getwitterd, gehyvet en gefacebookt wordt door de kijkers. Alles wordt direct bekritiseerd, geprezen of becommentarieerd door de Twitteraars.

Hoe leuk zijn de kleren van Yvon, wat boer Richard doet, waarom iemand zich afzijdig houdt etc.

Er zal geen enkele Nederlander zijn, die geen #bzv tegenkomt in zijn of haar timeline op zondagavond.

Succes op televisie ligt tegenwoordig niet alleen meer aan de programma's. De invloed van sociale media is groter dan gedacht.

Blytes (2)

Het is inmiddels een aantal dagen later en ik wacht nog steeds op een bevestigingsmail van Blytes.nl in mijn inbox.

Helaas is die mail nog niet gekomen en de website van Blytes ligt er ook nog eens uit.

Hieruit blijkt maar weer: Een te snelle start kan tegen je werken.

Koppen als "Blytes.nl is het nieuwe Hyves" en "Hyves en Facebook kloon Blytes van start" en de bijhorende berichten maken het toch minder interessant als de website niet meewerkt.

In deze snelle wereld vergeten mensen websites snel. Al weet ik niet waar de schuld ligt, de nieuwsmedia of de website zelf die het aantal bezoekers niet aan kan.

Maar dat mensen geïnteresseerd zijn in een vervanging voor Hyves zegt al genoeg.

Update: Nederlandse netwerksite Blytes.nl illegaal

Blytes (1)

Ik kwam gisteren een bericht op Nu.nl tegen over een nieuw sociaal netwerk. Gebouwd door een 16-jarige jongen uit Nederland. Blytes heeft hij het genoemd.

Het zou een betere website zijn dan Hyves en Facebook, want stelt hij: Heel veel functies worden niet door de gebruikers ingezet. En dat kan ik me wel voorstellen. Op Hyves zijn er veel te veel functies en wat is wat?

Zelf heb ik ooit eens een Hyves profiel aangemaakt voor mijn boekingsactiviteiten in het verleden. Om mensen te bereiken in Nederland heb je Hyves wel nodig, dacht ik.

Naar aanleiding van het nieuwsbericht wilde ik ook Blytes.nl proberen. Maar wat bleek: de website kon de toestroom van bezoekers niet aan. Gisteravond eerst maar aangemeld om te kijken wat het is. Ik wacht nog op de bevestigingsmail.

To be continued...

Artiesten hebben ook boeken nodig

De wereld is klein. Heel klein. Vorige week stond een zangeres op het podium van Paradiso en deze week help ik haar met het vinden van een boek.

Artiesten zijn ook gewone mensen. Ze werken, ze studeren, ze zijn ziek. Deze zangeres ligt ziek op bed met griep en heeft een boek nodig voor haar scriptie: Alles over method-acting van Ned Manderino.

Het boek is al een oudje, maar wordt blijkbaar nog aanbevolen door hogescholen en universiteiten. Ze had al gegoogled, maar geen enkele online boekwinkel heeft hem meer: "Niet beschikbaar", "Niet leverbaar" etc.

Dan maar de Aquabrowser erbij. Wat blijkt: heel veel bibliotheken hebben het boek te leen. Ook de OBA in haar stad. Ze wil het boek liever kopen dan lenen: krabbelen, aantekeningen maken... Studenten ook altijd.

Oplossing: #durftevragen op Twitter. Diep in de nacht de vraag gesteld: Wie heeft het boek "Alles over method acting" van Ned Manderino te koop of weet waar die te koop is? #durftevragen

De volgende ochtend word ik wakker met een antwoord van @Musiex: @patrick23dingen dat soort boeken kun je vinden in de theater boekenhandel op leidseplein naast Schouwburg. Kunstboekenwinkels dus

Ik heb het direct doorgegeven en blij dat de artiest was. Ze zou informeren of ze het boek nog hebben. En anders is het lenen en kopiëren van het boek nog een optie.

Eeuwige roem

Ik had gisteren een gesprek met een vriendin van me over wat er gebeurt met je gegevens als je het op internet zet? Ze zet zo min mogelijk op het internet over haar privéleven. En daar heeft ze ook groot gelijk in.

Ze zegt: Wat je op internet zet, gaat er niet meer vanaf.

Op zich kunnen dingen wel verdwijnen, maar dat is maar een verdwijntruc: Je ziet het niet meer, maar het is er nog wel. Het blijft altijd op een server of op een computer staan.

Wat belangrijker is: Je weet niet wat ermee is gebeurd. Iemand kan je foto opgeslagen hebben op zijn/haar computer en kan het later weer uploaden. Dus dan lijkt het alsof het verdwenen is, maar dat is niet zo.

Iemand anders zei ook tegen me: Denk goed na wat je plaatst, wanneer je het plaatst en tegen/over wie je iets op internet plaatst.

Wijze woorden.

Het boek naar de luisteraar, de muziek naar de lezer

Als dit geplaatst wordt ben ik in Amsterdam te vinden voor het festival Holland Got Soul in Paradiso. Als muziekliefhebber van live (!) muziek wilde ik dit niet missen. De beste soulzangers en -zangeressen van Nederland allemaal op één plek binnen een paar dagen. Heerlijk!

Ik heb in mijn vorige blogpost al aangekondigd dat ik dit blog ga gebruiken om mijn visie, verbazing, mening op het gebied van o.a. het gebruik sociale media in bibliotheken en muziek te delen met je als lezer en ook graag als discussiepartner. Ik ben inmiddels anderhalf jaar aan het werk in bibliotheken in Noordoost Friesland en ik zie veel verbanden tussen de muziekwereld en de bibliotheek.

Beide branches hebben te maken met teruglopende 'omzet', minder leden, minder gekochte muziek, minder bezoekers (concerten/bibliotheken), bezuinigingen op cultuur én bibliotheken. Maar er zijn mogelijkheden om deze tendens tegen te gaan. Er wordt steeds meer gebruik gemaakt van sociale media (Twitter, Facebook, Hyves). Er wordt pro-actief gereageerd op (reacties en behoeften van) klanten. Luisteraars en klanten worden betrokken bij de bands dan wel bibliotheek door middel van bijvoorbeeld prijsvragen en acties.

Ik heb de mening dat 'de bibliotheek' nog veel kan leren van 'de muziek'. Waar de muzikanten (en managers) er alles aan doen om hun muziek bij de mensen te krijgen, gaan de bibliotheken ook die kant op. De klant komt niet meer bij het boek, maar het boek komt bij de klant.

De afgelopen jaren is er al veel veranderd: Het wordt zo gemakkelijk mogelijk gemaakt om media (boeken, dvd's, cd's etc) naar de klant toe te laten komen. Een bibliotheek hoeft niet meer alles in 'huis' te hebben, maar kan rekenen op een provinciale collectie, waardoor (bijna) alles te verkrijgen is voor de prijs van twee nieuwe boeken. Daarnaast kan er voor een kleine extra vergoeding in principe alles aangevraagd worden door de klant via interbibliothecair leenverkeer. Kranten- en tijdschriftartikelen kunnen daarnaast ook nog eens (gratis) geraadpleegd worden. Wie heeft er nog een krantenabonnement nodig op de iPad?

Terug naar de muziek. Muziek is overal in de wereld en kan tegenwoordig eigenlijk ook (gratis) geraadpleegd worden. Neem nu de dienst Spotify, dat eigenlijk één grote muziekbibliotheek is. Hoe krijg je dergelijke muziek naar de klant? Door het gemakkelijk vindbaar te maken en door o.a. playlists te maken en een gemakkelijke link per nummer of per album. Daarover zal ik later nog meer bloggen.

Het gaat er dus tegenwoordig om om het zo gemakkelijk mogelijk te maken om je product naar de klant te krijgen met inzet van sociale media. Misschien is het nog belangrijker om te weten hoe je het níet moet doen.

Eerst ga ik weer genieten van de muziek van Holland Got Soul!