2016 is het jaar van het boek. En ik ben er nu al klaar mee.
Het begon vandaag met een Twitter-bom. Tientallen mensen twitterden hetzelfde met de hashtag #2016jaarvanhetboek.
Je kon je aanmelden om je profiel te gebruiken om hetzelfde te twitteren. Misschien leuk, maar wel erg irritant.
Er zijn mooie plannen voor het nieuwe jaar m.b.t. "het boek", maar Timo Boezeman twitterde vandaag het goede nieuws. 3,7% meer omzet aan boeken dan in 2014. Dan is toch eigenlijk 2015 het jaar van het boek geweest?
Mensen kopen weer boeken, economie trekt weer aan (zegt men). Maar wie zegt dat mensen meer tijd hebben tegenwoordig? Of is het alleen maar pronken met je boekenkast?
Desalniettemin is het goed dat er aandacht is voor boeken, maar mag het wel een stuk minder hyperactief?
Posts tonen met het label bibliotheek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bibliotheek. Alle posts tonen
maandag 4 januari 2016
Nu al klaar met #2016jaarvanhetboek
donderdag 22 oktober 2015
Bibliotheek de Huiskamer van de stad? Nee
Huh, de bibliotheek is toch de huiskamer van de stad? Je bent er welkom om te lezen, om mensen te ontmoeten en je kennis bij te spijkeren. Of dat je andere mensen iets leert. De bibliotheekwereld praat elkaar allemaal na.
Nee
Nee, de bibliotheek is zeker niet de huiskamer van de stad. De bibliotheek is de keuken van de stad. Maar waarom?
In een keuken kom je samen als familie. In de keuken kook je. In de keuken staan de boodschappen. In de keuken zit je aan de keukentafel. Op de keukentafel ligt de krant. Op de keukentafel worden de gerechten geserveerd. In grote pannen, allemaal naar de eigen smaak van de bewoners. Aan het vuur wordt kennis over het maken van eten gedeeld met de huisgenoten.
Ingrediënten
Gerechten gemaakt met diverse ingrediënten. Gerechten die je moet koken.
Dat is toch precies de bibliotheek? Er worden diverse ingrediënten naar binnen gehaald: de boeken, de tijdschriften, de computers, de mensen. De bibliothecaris snijdt de ingrediënten, voegt ze samen in een pan. Bezoekers delen met elkaar kennis en ervaringen.
De bibliothecaris bakt en kookt met deze ingrediënten. Cureert de bronnen en brengt ze samen. Mensen luisteren naar muziek in de keuken tijdens het koken, ze luisteren naar de radio.
De bibliothecaris kan ook de magnetron gebruiken, snel opwarmen van kant-en-klare voorgekookte gerechten. Landelijke producten worden zo de bibliotheek ingesleept en op de keukentafel geserveerd. Begrijp me niet verkeerd, er is niets mis met deze handelswijze. Sommige bibliotheekorganisaties kunnen niet anders.
De bibliothecaris serveert de bronnen op inspirerende wijze aan de eters: de bezoekers. Allemaal naar eigen inzicht en inrichting. Keukens zijn ook nooit precies hetzelfde. Dit geldt ook voor bibliotheken.
Is een bibliotheek de keuken, dan is de stad het huis. De keuken past zich aan aan de inrichting van het huis. Een keuken past zich aan aan de bewoners van de stad. Een Nederlands gezin eet andere dingen dan een Antilliaans gezin en zij eten weer wat anders dan iemand uit Spanje.
Maar ook de wijze van consumeren is anders per gezin. In de ene cultuur is het gebruikelijk om te eten met je handen, in een andere cultuur eet je netjes met mes en vork.
Bezoekers van bibliotheken consumeren ook op andere wijze. De één gebruikt een tijdschrift, de andere een boek en de derde is aan het internetten. De vierde is aan het gamen en muziek luisteren.
Concurrentie
Een keuken heeft binnen een huis ook veel concurrentie: de huiskamer, de slaapkamer, de tuin. Bibliotheken hebben ook diverse concurrenten. Maar een keuken kan ook heel goed samenwerken met de huiskamer en de tuin.
Er zijn altijd mogelijkheden om als bibliotheek samenwerkingen aan te gaan met andere interessante organisaties. Haal dan een huiskamerstoel naar binnen of neem je eten mee naar buiten om in de tuin te eten. Of nog interessanter: bereid je barbecuevlees in de keuken, neem het mee naar de tuin en bereidt het in de tuin op de barbecue.
En ga je de keuken uit dan ben je altijd een stuk wijzer, met een volle maag, een stuk blijer. Ga je de bibliotheek uit, dan heb je hetzelfde, maar dan met een volle geest.
Net als in Nederlandse gezinnen zijn gasten niet meer welkom tijdens bepaalde tijden, zoals het avondeten. In de bibliotheek gaat vaak de deur dan op slot. Dan moeten de bezoekers naar hun eigen keuken om te koken.
P.S. Tijdens de sessie "De innovatie van het bibliotheekgebouw" had elke groep een bibliotheek met een keuken ingericht. Zijn ze in Goirle hun tijd ver vooruit!
Nee
Nee, de bibliotheek is zeker niet de huiskamer van de stad. De bibliotheek is de keuken van de stad. Maar waarom?
In een keuken kom je samen als familie. In de keuken kook je. In de keuken staan de boodschappen. In de keuken zit je aan de keukentafel. Op de keukentafel ligt de krant. Op de keukentafel worden de gerechten geserveerd. In grote pannen, allemaal naar de eigen smaak van de bewoners. Aan het vuur wordt kennis over het maken van eten gedeeld met de huisgenoten.
Ingrediënten
Gerechten gemaakt met diverse ingrediënten. Gerechten die je moet koken.
Dat is toch precies de bibliotheek? Er worden diverse ingrediënten naar binnen gehaald: de boeken, de tijdschriften, de computers, de mensen. De bibliothecaris snijdt de ingrediënten, voegt ze samen in een pan. Bezoekers delen met elkaar kennis en ervaringen.
De bibliothecaris bakt en kookt met deze ingrediënten. Cureert de bronnen en brengt ze samen. Mensen luisteren naar muziek in de keuken tijdens het koken, ze luisteren naar de radio.
De bibliothecaris kan ook de magnetron gebruiken, snel opwarmen van kant-en-klare voorgekookte gerechten. Landelijke producten worden zo de bibliotheek ingesleept en op de keukentafel geserveerd. Begrijp me niet verkeerd, er is niets mis met deze handelswijze. Sommige bibliotheekorganisaties kunnen niet anders.
De bibliothecaris serveert de bronnen op inspirerende wijze aan de eters: de bezoekers. Allemaal naar eigen inzicht en inrichting. Keukens zijn ook nooit precies hetzelfde. Dit geldt ook voor bibliotheken.
Is een bibliotheek de keuken, dan is de stad het huis. De keuken past zich aan aan de inrichting van het huis. Een keuken past zich aan aan de bewoners van de stad. Een Nederlands gezin eet andere dingen dan een Antilliaans gezin en zij eten weer wat anders dan iemand uit Spanje.
Maar ook de wijze van consumeren is anders per gezin. In de ene cultuur is het gebruikelijk om te eten met je handen, in een andere cultuur eet je netjes met mes en vork.
Bezoekers van bibliotheken consumeren ook op andere wijze. De één gebruikt een tijdschrift, de andere een boek en de derde is aan het internetten. De vierde is aan het gamen en muziek luisteren.
Concurrentie
Een keuken heeft binnen een huis ook veel concurrentie: de huiskamer, de slaapkamer, de tuin. Bibliotheken hebben ook diverse concurrenten. Maar een keuken kan ook heel goed samenwerken met de huiskamer en de tuin.
Er zijn altijd mogelijkheden om als bibliotheek samenwerkingen aan te gaan met andere interessante organisaties. Haal dan een huiskamerstoel naar binnen of neem je eten mee naar buiten om in de tuin te eten. Of nog interessanter: bereid je barbecuevlees in de keuken, neem het mee naar de tuin en bereidt het in de tuin op de barbecue.
En ga je de keuken uit dan ben je altijd een stuk wijzer, met een volle maag, een stuk blijer. Ga je de bibliotheek uit, dan heb je hetzelfde, maar dan met een volle geest.
Net als in Nederlandse gezinnen zijn gasten niet meer welkom tijdens bepaalde tijden, zoals het avondeten. In de bibliotheek gaat vaak de deur dan op slot. Dan moeten de bezoekers naar hun eigen keuken om te koken.
P.S. Tijdens de sessie "De innovatie van het bibliotheekgebouw" had elke groep een bibliotheek met een keuken ingericht. Zijn ze in Goirle hun tijd ver vooruit!
Abonneren op:
Posts (Atom)